Saraja

Saraja

2200
7
SHARE
Saraja mooi

Saraja

En zo gaan we afscheid nemen van de “laatste van de drie”, Saraja heeft gisteren aangegeven dat het allemaal te moeilijk voor haar is, te zwaar, ze wil naar haar vriendjes en ze kan niet meer omgaan met de aftakeling van haar lichaam en het verlies van haar zintuigen.

Ieder afscheidsproces met een dier is weer anders, soms heel plotseling, soms duurt het maanden. Soms gaat het heen en weer. Sinds ik me met dierencommunicatie en energie bezig hou besef ik me steeds meer hoe prachtig deze processen zijn en hoe individueel.

Zo had Elvis (en ik) echt maanden nodig om los te laten, hebben we een hele afscheidstour met hem gedaan, wilde hij zoveel mogelijk mensen betrekken in zijn afscheid en was zijn uiteindelijke overgaan rustig, vredig en kort. Ook de periode daarna was heel bijzonder, waarbij zijn ziel maar langzaam losliet van zijn lichaam, waarin onze kat Toendra zich ontpopte als echte waak kat.

Saraja DoosFluffy daarentegen ging veel sneller. Ze werd ziek maar krabbelde, omdat ze perse de opening van mijn praktijk mee wilde maken, weer op om vervolgens een week na de opening alsnog afscheid te nemen. Zij heeft het volledig zelf doorlopen dit proces, wel met ondersteuning van onze kant, maar uiteindelijk is er geen dierenarts aan te pas gekomen. Ook Fluffy vond het fijn om afscheid te nemen en ook energie van anderen te ontvangen. Met Fluffy heb ik mogen ervaren dat een ziel bij een natuurlijk overgaan meteen over is, dat er geen periode van verwarring en gewenning nodig is.

Saraja is een ander verhaal, zij is nooit erg sociaal of heel erg vrolijk geweest. Altijd op de achtergrond, haar eigen ding doen. Trots op haar uiterlijk, op haar mooie verschijning. Spaarzaam in het toelaten van anderen in haar ruimte. Toen we haar in ons gezin opnamen was er wel meteen een klik met Elvis, op haar manier. En ze werden echt maatjes. Met Fluffy had ze zeker ook een band, maar die was toch echt heel anders. Saraja kon met name naar Fluf erg kribbig en snauwerig zijn, maar ze zochten elkaars gezelschap toch iedere keer op.

Saraja

Toen Elvis overging raakte Saar echt in een depressie, ze was apathisch, wilde niets meer. Daarna ging het met haar gezondheid langzaam bergafwaarts, ze werd steeds dover, we zagen tekenen van staar, ze kreeg een hernia. Van die hernia is ze redelijk goed hersteld, maar bleef wel een zwak punt. Ze begon overal wratjes te krijgen en bultjes. Toen kreeg ze een zweertje op haar oog en wij hadden dat te laat in de gaten, waardoor ze haar rechteroog verloor. Later ging het linkeroog ook, maar dat hebben we kunnen redden. Echter wel beschadigd en het zicht zo goed als verloren. Ze ging wel door, voor ons, omdat wij haar namen zoals ze was.

Maar het verlies van haar vriendinnetje Lieke en later ook Fluffy waren voor haar teveel. De laatste maanden zag je haar echt sterk achteruit gaan, depressief worden. In de war zijn. Zomaar ineens in paniek. Alleen laten ging bijna niet meer. Ze heeft ons wel geholpen, tot het einde, gedeeld dat ze een speciale band had met Richard uit vorige levens en hem geholpen zijn eigen proces op gang te zetten. Graag wilde ze dat nog verder begeleiden in dit leven. Maar ze kan niet meer. Ze is verdrietig, ze heeft heimwee naar iets dat niet meer terug kan komen.

Saraja kussentjes

Ze is ongelooflijk moe en wil eigenlijk graag voorgoed slapen. Omdat haar hartje nog zo sterk is zal ze niet zomaar uit zichzelf overgaan. Dus heeft ze ons gevraagd om als laatste daad van liefde haar te helpen met overgaan.

En dat doen we, met alle liefde. We hebben een paar weken getwijfeld of we het voor onszelf deden als het zou gebeuren, want ze bezorgt ons al een tijdje gebroken nachten. Eten geven moeten we bij helpen, zeker nu er twee nieuwe jongere honden in huis zijn die heel goed weten dat ze niet snel genoeg is en als het even kan alles voor haar neus wegpikken. Ze vindt ook steeds minder lekker. Ze is altijd wel een kieskeurige eter geweest, maar zeker de laatste dagen wordt het steeds minder.

Ze heeft heel lang op bed geslapen, tot een aantal weken geleden. Na 2 keer gevallen te zijn koos ze er toch voor om op de grond te slapen. Wel in de slaapkamer, want beneden was ze alleen. Maar vanaf dat moment begon de paniek en onzekerheid steeds vaker toe te slaan. Als ze wakker werd was ze de weg kwijt, gedesoriënteerd, en ging ze lopen spoken. Soms blafte ze, dat werd mijn man wel wakker in liet haar uit. Maar dit werd steeds vaker, zodat onze nachtrust ook erg verstoord werd. En ze begon paniekplasjes te doen. En dan kom je op een punt dat je denkt wat nu nog.

Saraja Strand

We verlegden steeds de grenzen. Zijn met haar naar de dierenarts geweest voor een gezondheid check en wat dat betreft gaat het gewoon gezien haar leeftijd goed. Maar mentaal en geestelijk is ze op. Ze begint het beeld wat ze van zichzelf had te verliezen zoals ze was, en is ook bang dat wij dat gaan doen. Dat we haar straks alleen nog herinneren zoals ze op het laatst was. Ze wil nog een keer samen met ons naar het strand, om echt af te sluiten.

Ze heeft zelf haar overgangsdatum uitgekozen, een hele bijzondere dag. Ik mag de datum van haar niet publiek bekend maken omdat het zo’n privé-proces is wat haar betreft. Waar ik dus bij Elvis en Fluffy alles van te voren bekend maakte mag ik het nu niet. Slechts een klein aantal personen weten het buiten ons, omdat ze daar wel een band mee had.

Waarom deel ik dit proces nu met jullie? Omdat ik weet hoe moeilijk het kan zijn. Ik ben zelf dierentolk en wij voelen onze dieren heel goed aan, maar omdat je eigen emoties erbij komen, en afscheid nemen van het fysieke gewoon niet leuk is, stel je het uit. En kan je dus over grenzen heengaan, je eigen, maar zeker ook van je dier. Daarom vind ik het zo waardevol om in dit soort gevallen een andere dierentolk in te schakelen. Iemand die toch meer op afstand naar de situatie kan kijken. In ons hart wisten we het wel, natuurlijk weet je het, maar op deze manier krijg het net dat beetje extra.

We zijn haar heel dankbaar voor de bijna 16 jaar die ze mag worden, en daarvan ruim 13 jaar bij ons heeft mogen zijn. Ze heeft ons geleerd over grenzen, over zijn zoals je bent, over het feit dat trauma’s ook in het verleden mogen blijven en niet altijd opgerakeld hoeven te worden. Dat ze het bij ons goed had, en dat het verleden haar natuurlijk gevormd had, maar zij ging daar op geheel eigen wijze mee om.

Elvis Fluffy Saraja

Onze mooie dame, die tot op de dag van vandaag nog wel eens puppy wordt genoemd, omdat ze zichzelf niet oud voelde, omdat ze die uitstraling had. Richard zijn prinsesje. Zijn cadeau van hem aan mij, maar achteraf zijn eigen cadeau. Gered uit een situatie waar ze echt ongelukkig was, toen we nog niet van broodfokkers hadden gehoord. Bij ons mocht ze volledig zijn wie ze was.

Het is goed, het is af, ze mag gaan naar haar vriendjes op de regenboogbrug. Als ze er klaar voor is zal ze ons vast nog wel eens bijstaan, maar dan wel weer met de waardigheid die ze altijd heeft gehad.

Saraja vraagt wel iedereen die haar gekend heeft zich haar te herinneren zoals op de foto’s die in dit stuk staan, want dat wil ze graag.

In liefde, Diana, Richard en Saraja

Saraja

7 COMMENTS

  1. Ha Di, Richard en Saraja,
    In een korte tijd 3 hondjes die overgaan, natuurlijk naar een beter “leven” maar tóch..
    Afscheid nemen is niet makkelijk, ook al weet je dat voor alles en iedereen een juiste tijd is.
    Veel sterkte en liefde met het nieuwe leven van Saraja, zij voelt en weet en geeft aan.
    Het zijn bijzondere tijden.

    Veel liefs, Yvonne

  2. Lieve Di, Richard en Saraja,
    Voor alles en iedereen is een juiste tijd… die van Saraja is nu gekomen, zij heeft zelf haar overgang gekozen.
    We leven in bijzondere tijden.

    Veel sterkte en liefde bij het over gaan van jullie geliefde hondje.

    Liefs, Yvonne

LEAVE A REPLY

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.